გაიმართა „ცისფერი ყანწების“ პოეზიის საღამო. პაოლო იაშვილმა წაიკითხა „ცისფერი ყანწების“ დეკლარაცია

იხსნება ახალი ელექტრო-თეატრი „კინოტიტანიკი“. ახალგადაკეთებულ შენობაში არის დიდი დარბაზი, საკუთარი ელექტრონის სადგური და გერმანული სისტემის აპარატი „იკა“.

გოლოვინის პროსპექტზე, #10-ში გაიხსნა ახალი თეატრი „არგონავტების ნავი“. ლამაზად მორთულ დარბაზში თავი მოეყარათ ქართველ მწერლებს, პოეტებს, ეროვნულ საბჭოს წევრთ და რუს მხატვრებს. მათი მიზანია მოაწყონ ისეთი კუთხე, სადაც შეიკრიბებიან თბილისის ლიტერატურული ძალები და ხელოვნები სრულებით დაშორებულნი იქნებიან პოლიტიკას. პოეტმა გოროდეცკიმ წარმოსთქვა სიტყვა ქართულ ხელოვნებაზე და დალია სადღეგრძელო „ცისფერი ყანწების“ იქ მყოფი პოეტების. გოროდეცკის უპასუხა რეჟისორმა ალექსანდრე წუწუნავამ, რომელმაც სთქვა, რომ საქართველოში არის არა მარტო „ცისფერი“, არამედ „წითელი ყანწებიც“, რომელიც საქართველოს პოლიტიკურ თავისუფლებასთან ერთად, მიანიჭებს თავისუფლებას ხელოვნებასაც.

გერმანე გოგიტიძემ დაასრულა „ქრისტინეს“ კინემატოგრაფიული ლენტი. პიესა პირველად ტფილისის კინემატოგრაფებში წავა.

ყოფილ რესტორან „ანონა“-ს ბინა საქართველოს მწერალთა კავშირს გადაეცა. იქ მოეწყობა მწერალთა კაფე „ქიმერიონი“

სახელმწიფო თეატრში გაიმართა ავქსენტი ცაგარელის ისტორიული პიესა „ქართველი დედა“ შალვა დადიანის რეჟისორობით. შემოსული თანხა გადაირიცხა ომის საჭიროებისათვის.

კლუბ „მუშტაიდში“ ალექსანდრე წუწუნავას მიერ დაიდგა სპექტაკლი დავით ერისთავის „სამშობლო“, საიდანაც შემოსული თანხა გადაერიცხა თავდაცვის ფონდს.

გაზეთ „ერთობაში“ გამოქვეყნდა საარჩევნო ექსპრომტი ლექსები:

• აი, აქვე, ამ ადგილას გამათავოს ზეცით მეხმა, თუ ეროვნულ-დემოკრატებს მივაშავო კვირას მე ხმა!
• ორ პოეტში რომელს ირჩევ გვაზავას თუ მოხუც ჰომერს? ორ ნომერში რომელს მისცემ მეორეს თუ პირველ ნომერს?
• მე „მეორე ნომერი“ ვარ არ გაბრიყვდე მომეცი ხმა, თუ გსურს თანაბრად იკვნესოს უცხომა და ჩვენმა გლეხმა!

სახელმწიფო თეატრში გაიმართა დიმიტრი არაყიშვილის პირველი ქართული ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“-ს პრემიერა ცნობილი საოპერო დასის შესრულებით. პარტიებს ასრულებდნენ ვანო სარაჯიშვილი, სანდრო ინაშვილი, კალანდაძე და სხვ. უამრავი მაყურებელი აღტაცებით შეხვდა ამ მოვლენას. დიმიტრი არაყიშვილს საზეიმოდ გადასცეს ეროვნული დროშით შემკული გვირგვინი. 

სახელმწიფო თეატრში დაიდგა ოპერა „აბესალომ და ეთერი.“ წარმოდგენას ესწრებოდნენ მთავრობისა და პარლამენტის წევრები, ამერიკის მისიის წარმომადგენლები და მრავალრიცხოვანი მაყურებელი. ავტორი - ზაქარია ფალიაშვილი დაჯილდოვდა თეთრი გიორგის ორდენით. აბესალომის როლს ასრულებდა ზალიბსკი, ხოლო ეთერისას ბახუტაშვილი–შულგინა. დადგმა ეკუთვნოდა ალექსანდრე წუწუნავას.
 

ყოფილი „დიდების ტაძარში“ დამოუკიდებელი საქართველოს ხელისუფლების ხელშეწყობით მოეწყო ექსპოზიცია, სადაც ერთი წლის წინ გარდაცვლილი ფიროსმანის რვა ტილო და ამასთან ერთად იმ დროის თანამედროვე მხატვრების, ლადო გუდიაშვილისა და დავით კაკაბაძის ნამუშევრები გამოიფინა, რომელნიც შემდეგ, როგორც ლაურეატები გაიგზავნენ პარიზში.... გალაკტიონი იხსენებდა, რომ ეს იყო გამოფენა, რომელმაც საფუძველი დაუდო ეროვნულ გალერეას.

საქართველოს დამოუკიდებლობის დღის წლისთავზე, კინოთეატრ „აპოლოში“ პირველი სრულმეტრჟიანი ქართული მხატვრული ფილმის, „ქრისტინეს“ პრემიერა გაიმართა. პროდიუსერმა გერმანე გოგიტიძემ ფილმის ჩვენებები მთელ საქართველოში გამართა. იქ, სადაც ელექტროენერგია არ იყო, ის ფილმს საბარგო მანქანაზე დამონტაჟებული სპეციალური დანადგარით აჩვენებდა მაყურებელს.

სიონის ტაძარში წირვის დროს პირველად შესრულდა ახალი ლიტურღია და მუსიკა დიმიტრი არაყიშვილისა. მლოცველნი ორ ნაწილად გაიყვნენ: ახლის მოტრფიალენი და მამა-პაპური გალობის მომხრენი.

მთავრობამ სახელმწიფო თეატრისთვის გამოყო ყოველთვიური სუბსიდია 20 000 მანეთის ოდენობით 10 მილიონიანი ფონდიდან.

ხელოვნებათა სექციამ, პროფესორ ივანე ჯავახიშვილის მოხსენების თანახმად, დაადგინა, რომ სახელმწიფო გერბად არჩეულ იქნას თეთრი გიორგისა და შვიდი მნათობის გამოსახულება, რადგან იგი ისტორიულად და ტრადიციულად დაკავშირებულია ქართველი ხალხის არსებობასთან.

ერევნიდან თბილისში ჩამოვიდა სომხეთის მთავრობის თავმჯდომარე ა.ი. ხატისოვი. ასევე, 3 სთ-ზე ბაქოდან ჩამოვიდა აზერბაიჯანის მთავრობის თავმჯდომარე უსუმბეკოვი. ისინი შეხვდნენ საქართველოს მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილეს, ევგენი გეგეჭკორს. შეხვედრის შემდეგ დაესწრნენ ოპერა „აბესალომ და ეთერის“. ხალხი მათ ტაშით შეხვდა. შესრულდა საქართველოს, აზერ- ბაიჯანის, სომხეთის და ამერიკის ჰიმნები.

ქართულს სამუსიკო საზოგადოებაში ქართული საოპერო სტუდია შეუდგა ზაქარია ფალიაშვილის ოპერის „აბესალომ და ეთერის“ სწავლას.

პირველად დაიდგა ვიქტორ დოლიძის ოპერა „ქეთო და კოტე“

მწერალთა კლუბის „ქიმერიონის“ გახსნის გამო დაიგეგმა მწერალთა საზეიმო სხდომა.

საზეიმო სპექტაკლი „აბესალომ და ეთერი“ საქართველოს დამოუკიდებლობის აღიარებას მიეძღვნა. თეატრის ორკესტრმა და ხორომ ქართული ეროვნული ჰიმნი, „დიდება“ შეასრულა. უცხო სახელმწიფოთა წარმომადგენლებისადმი მისალმების დროს შესრულებულ იქნა თითოეული უცხო სახელმწიფოს ჰიმნი.

მოქანდაკე იაკობ ნიკოლაძემ დაასრულა ნოე ჟორდანიას ბიუსტის დამზადება. 

ქალაქის საბჭომ დაადგინა, იძულების წესით ჩამოართვას საარტისტო საზოგადოების თეატრი და შენობა, მის პატრონს დავით საგნაგსკის. თუ ფასის შესახებ შეთანხმება არ მოხდება, მაშინ, თანახმად კანონისა, საგნაგსკის შენობის საფასურად მიეცემა 397 254 მანეთი, რადგან ამ ფასად არის შეფასებული შენობა. 

შედგა დავით კლდიაშვილის იუბილე, რომელსაც მრავალი მოღვაწე დაესწრო. მათ შორის მრავლად იყვნენ „ცისფერყანწელები“. „საქართველოს რესპუბლიკამ“ კი მას ლექსი მიუძღვნა:

• ცივი ქვეყნის ქების ქარმა თავის წყაროდ ვერ გაქცია, შენი ძალა შენს მიწაზედ სწორედ გსურდა დაგექცია და ასედაც მოიქეცი ვაშა! ჩვენო ტკბილო ძია. სალამს გაძლევს „საქართველოს რესპუბლიკის“ რედაქცია

სახელმწიფო თეატრის დირიჟორმა, სამუელ სტოლერმანმა, რევოლვერით მოკლა თვისი ცოლი. გაირკვა, რომ სტოლერმანს ცოლი ჩაგრავდა, მას არ უნდოდა სტოლერმანს „აბესალომ და ეთერისთვის“ ედირიჟორა, სძულდა ქართული მუსიკა. ის ქმარს ფიზიკურად უსწორდებოდა. 15 იანვარს სტოლერმანმა გადაწყვიტა ან თავი მოეკლა ან ცოლი. დილით გაღვიძებულს პარტიტურიდან ამოხეული დახვდა ფურცლები, ის შევიდა ცოლის ოთახში და მოკლა. სახლიდან გამოსულს გზად „აბესალომ და ეთერის“ ავტორი, ზაქარია შეხვდა, მას უამბო მომხდარი. სასამართლოს მისთვის უვადო პატიმრობა უნდა მიესაჯა, მაგრამ გაამართლა.

კინემატოგრაფ „მიმინოში“ მიმდინარეობსდა პირველი ქართული სურათის, ეგნატე ნინოშვილის მოთხრობიდან „ქრისტინეს“ ჩვენება. „მიმინოში“ ასევე აჩვენებდნენ – „საქართველოს დამოუკიდებლობის წლის თავს“, „გვარდიის დღესასწაულს“ და სხვა

დღეს თეატრში შალვა დადიანის დასასვენებლად გამგზავრების წინ გაიმართება წარმოდგენა, მისი ახალი პიესისა „გეგეჭკორი“.

სახელმწიფო თეატრში, საინიციატივო ჯგუფი იწვევს ყველა ქართველ ხელოვანს: მწერლებს, პოეტებს, მხატვრებს, მსახიობებს, მუსიკოსებს. გრიგოლ რობაქიძე გააკეთებს მოხსენებას თანამედროვე მომენტებზე – „ხელოვანთა მოვალეობა“.

სამსონ ფირცხალავა თავის წერილში „სადაა ქართული თეატრი?“, უკმაყოფილებას გამოთქვამს იმის შესახებ, რომ თეატრს, რომელიც ასე მნიშვნელოვანია ეროვნული თვითშეგნების განვითარებისათვის, სათანადო ყურადღება არ ექცევა არც მთავრობისა და არც საზოგადოების მხრიდან. „ჩვენს არსებობაში რომ კულტურის განცდა ძლიერი იყოს, მით განმსჭვალული იყოს ჩვენი ბუნება, ასე სუსტი არ იქნებოდა დღეს საქართველოში კულტურული მუშაობა, ასე მცირე ადგილი არ ექნებოდა დათმობილი საგანმანათლებო მუშაობას“